...σε φωνάζω, σε σφίγγω τα χέρια, δεν κιότεψα εδώ πίσω να γυρίσω, και πάνε δυό χρόνια και μια εβδομάδα...μήτε και μάζεψα τους ώμους.
Ορθώθηκα μπροστά στις αδικίες σου, ορφανός, γυμνός, ξυπόλητος...όρμηξα μες στο θάνατο μου, τον πνευματικό προσωπικό μου θάνατο.
Τα λάβαρά μου δε χαμήλωσα και ας με έχεις κατατροπώσει θριαμβευτικά...
Στερνές κουβέντες, σε μια πόλη θηρίο...
Ορθώθηκα μπροστά στις αδικίες σου, ορφανός, γυμνός, ξυπόλητος...όρμηξα μες στο θάνατο μου, τον πνευματικό προσωπικό μου θάνατο.
Τα λάβαρά μου δε χαμήλωσα και ας με έχεις κατατροπώσει θριαμβευτικά...
Στερνές κουβέντες, σε μια πόλη θηρίο...